براى ما » « 1 » . تاريخ‌نگارى در اسلام پيشينه‌اى دراز دارد . حوادث و رويدادهاى اسلامى نگارش تواريخ متعددى را به دنبال داشته است . در اين ميان بررسى ريشه‌هاى تاريخى حوادث و رويدادها از اهميت فوق العاده‌اى برخوردار است . به خصوص ريشه‌هاى تاريخى گسترش تشيع كه مبانى اعتقادى آن برگرفته از قرآن كريم و سنت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله است . در اين مجال چگونگى پديدارى ريشه‌هاى تاريخى تشيع در ايران مورد بررسى قرار گرفته است . البته ناچار بايد پيش‌زمينه‌هاى اين ريشه‌هاى تاريخى را در صدر اسلام و بلاد اوليه اسلامى جستجو نمود . پيامبر اكرم بارها و بارها با نداى ملكوتى ، خليفه بلافصل و جانشين حقيقى خود را معرفى فرموده بودند . حضرتش با الهام از آيات متعدد ولايت در قرآن و در احاديث متعدد نبوى بر اين امر اصرار ورزيدند . اما با رخدادهاى غير منطقى كه در صدر اسلام و پس از رحلت وجود مبارك پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و إله پديد آمد ، توصيه‌هاى آن ابرمرد عالم بشريت عملى نگرديد و در اسلام شكاف و انحرافى عظيم بوجود آمد . و امامت و خلافت واقعى مورد ظلم‌ها ، ستم‌ها و دشمنىها واقع گرديد . اما در اين ميان بودند اسلام‌شناسان متشرع و عقل‌گرايان آزادمنشى كه بدون كمترين تبديل و انحرافى توصيه‌هاى بزرگ پيامبر اسلام خويش را به جان و دل خريدند ؛ آنان با همه وجود به حمايت از امامت و ولايت به پا خاستند ، از اهل بيت

--> ( 1 ) . امام خمينى « ره » صحيفهء نور ، ج 4 ، ص 13 .